Natalie
Ik ben Natalie Groot en ik ben 24 jaar. Ik hou van tekenen, sporten, salsa dansen, uitgaan en lekker creatief zijn. Ik ben ondernemend, nieuwsgierig en leergierig. Op dit moment gaat het erg lekker maar dat is wel eens anders geweest. Het is zo raar als je gedachten niet meer aansluiten op je gevoelens. Op een gegeven moment ga je denken dat je gek wordt. Het werd steeds erger en erger, ik werd zelfs zo bang voor de angst dat ik mijzelf steeds meer ging isoleren.
Maandag 18 sept - via een collega een afspraak met een antroposofisch arts in Bergen gemaakt. Ik ga beginnen met cognitieve gedragtherapie. Hij zegt dat ik de medicijnen beter niet kan slikken want dat onderdrukt mijn gevoelens (ik ben blij dat ik meteen aan de slag kan).
Woensdag 20 sept - "Duin en Bosch" afgebeld en gezegd dat ik ergens anders nu al kan beginnen met cognitieve gedragstherapie.
Donderdag 21 sept - homeopathische pilletjes gehad (baadt het niet , schaadt het niet).
Dinsdag 24 okt - voor een meditatiecursus opgegeven, de 1ste les ging niet goed ik kreeg weer aanvallen dus ik ben er mee gestopt.
Dinsdag 14 nov - via via een afspraak bij Varuni van den Akker van de Stichting A.F.H.H. gemaakt. Ze zegt dat ik chronische hyperventilatie heb en daardoor de angstaanvallen komen. Mijn ademhaling was helemaal verkeerd en die moest weer normaal worden. Ik heb besloten de therapie te gaan volgen (ik kan nog niet erg blij zijn omdat ik nog niet kan geloven dat dit me zal gaan helpen).
Woensdag 15 nov - contact gehad met de antroposofisch arts en gezegd dat ik de cognitieve gedragtherapie stop zet omdat ik er totaal niet mee verder komt. (Wat zo gek is, dat de man en andere die o.a. te maken hebben met cognitieve gedragstherapie het idee van ademhalingtherapie niet juist vinden want ze zeggen dat ik eerst mezelf onderhanden moest nemen. Ik ben zo blij dat ik mijn eigen weg ben gegaan).
Vrijdag 17 nov - naar de dokter, begonnen met de medicijnen Paraxotine. Die ervoor gaan zorgen dat het stofje in me hoofd weer voldoende aanwezig is om reële en irreële angst te onderscheiden. Het inwerken van de medicijnen gaat gepaard met misselijkheid. De gespannen bonk in me buik gaat langzaam weg. Ik merk nu pas hoe moe mijn lichaam is. 3 weken daarna heb ik ongeveer 12 uur per dag geslapen.
Dinsdag 16 jan 2007 - de laatste keer ademhalingstherapie gedaan. De ademhalingstherapie hielp eigenlijk meteen. De duizeligheid die ik had werd al heel snel minder want ik had het idee dat ik de hele dag op een schip stond. Doordat ik langzamerhand ontspande kreeg ik ook mijn eetlust stukje bij beetje terug. Het zelfvertrouwen moest groeien dus langzaamaan kon ik mezelf uittesten. Eerst alleen bv. met de fiets naar de markt en nu vakanties met het vliegtuig. Wat ik in het begin niet kon voorstellen kan ik nu gewoon weer doen met plezier! Maar ik ben blij dat ik de ademhalingstherapie heb gedaan en dat die constante strijd in mijn hoofd nu over is en dat ik ook weer op mijn gevoel kan vertrouwen!
Varuni bedankt!
Groetjes Natalie Groot
Terug naar cliëntervaringen