Marika
Hyperventilatie... wie kent het niet? Gelukkig heel veel mensen niet. Alhoewel ik zelf denk dat er best heel veel mensen zijn die niet eens weten dat ze het hebben. Zelf heb ik er al heel lang last van. De eerste aanval kreeg ik toen ik net 2 kinderen had.
Ik deed ze in bad en werd kwaad en toen... dacht ik dat ik dood ging. Vreselijk, ik zal het nooit vergeten. Ik belde mijn moeder en die wist gelijk waar ik het over had. Zij was ook hyperventilatiepatiënt. De huisarts zei dat ik het maar een tijdje rustig aan moest doen. Weer iemand die het niet begrijpt, terwijl dat juist de mensen zijn die je wat vertrouwen moeten geven en je door zouden moeten verwijzen. Maar nee, het voorstel was om mij aan de medicijnen te zetten. Nooit natuurlijk (achteraf had ik het misschien wel moeten doen maar ja). Veel gezoek naar wat ik mankeerde en vooral hoe ik eraf kon komen. Ik ben vaak naar de homeopaat geweest en heb veel homeopathische rustgevers gebruikt en ... nu snap ik het... veel wijn gedronken. Dan kon ik mij ontspannen, vooral op een verjaardag. Want dat rustig zitten is niets voor mij. Na heel veel jaren ben ik eindelijk bij Ingrid terecht gekomen, door verhalen van mijn collega. Die bleek ook nog eens de allereerste patiënt van Ingrid te zijn geweest.
Ondertussen ben ik nu 4x geweest. De echte ommezwaai is er nog niet maar gelijk na die eerste week verdwenen mijn hartkloppingen en echt angstig ben ik niet meer geweest. De eerste keer vond ik doodeng, er gebeurt natuurlijk weer van alles in dat hoofd van mij. ENG!!! Maar Ingrid stelde mij gerust en legt heel rustig uit wat er aan het veranderen is in je lijf en dat je hoofd bijvoorbeeld, daar gelijk op reageert. Licht in je hoofd, duizelig. Maar je moet er doorheen en na een paar maal goed (!) ademen verdwijnt dat gevoel. Die eerste week hoefde ik alleen door mijn buik te ademen omdat ik er veel te veel mee bezig was. Dus vanaf week 2 kreeg ik pas voor het eerst de flank ademhaling erbij. Die voelt voor mij heel vertrouwt.
Nu ben ik bij de 4 in en 7 uit aangekomen, ieder 15 keer. En weet je hoe ik weet dat het helpt? Vorige week ben ik getrouwd, wat heel spannend is. Ingrid zei van te voren: Je concentreert je op wat die man zegt, en let niet op al die vlindertjes om je hoofd. Zo treffend gezegd!! En inderdaad, ik hoorde precies wat hij zei en niets van het kleine neefje wat om ons heen een rotherrie liep te maken. Dit was zo goed voor mijn zelfvertrouwen. Maar, ik ben al jaren niet in een bioscoop geweest. Daar moet ik dus wel heen van Ingrid maar ik ben er nog niet helemaal aan toe. Dat komt vast ook goed. Ik zie het aan 2 van mijn collega's die helemaal de oude zijn. En nergens meer last van hebben. Geweldig Ingrid! Nu al hartstikke bedankt. Wat zo belangrijk is, is dat je daar ligt of zit en dat diegene je gewoon helemaal begrijpt en het ook goed onder woorden kan brengen. Je hebt niet het idee dat je je aanstelt. Ik heb mij altijd geschaamd om hiervoor uit te komen. En sinds ik dat hardop heb gezegd......voel ik mij al een stuk beter.
Marika
Terug naar cliëntervaringen