Antoinet
Mijn naam is Antoinet en ik ben 31 jaar, ben getrouwd, en heb een dochter van 4 jaar. Inmiddels ben ik vijf en halve maand zwanger van mijn tweede kindje.
De eerste keer dat ik een paniekaanval kreeg was een paar maanden na de geboorte van mijn dochter. Het overkwam mij in een winkel en later ook nog een keer in de kerk. Ik wist niet wat er met me aan de hand was, maar dacht dat het een gevolg was van de zwangerschap. Misschien een tekort aan ijzer, maar mijn bloedwaardes waren normaal.
Twee jaar geleden zat ik er geestelijk helemaal doorheen, mijn angstaanvallen waren ook prominent aanwezig. Ik kwam in de ziektewet en durfde op een gegeven moment nog maar heel weinig. Ik kwam in een vicieuze cirkel. Vervolgens kreeg ik antidepressiva voorgeschreven.
Het ging iets beter met mij en eind vorig jaar ben ik dan ook gestopt met de medicatie. Ik voelde mij weer sterk genoeg en mijn man en ik hadden nog een erg sterke kinderwens.
Het eerste half jaar zonder medicatie ging goed, totdat ik afgelopen voorjaar weer teveel hooi op mijn vork nam. De hyperventilatie kwam langzaam weer terug. Ik was erg teleurgesteld en verdrietig, waarom kon ik toch niet die dingen doen waarbij een ander mens niet bij na hoeft te denken. Dit wil ik niet dacht ik!!!!
Na veel wikken en wegen heb ik een mailtje gestuurd naar Ingrid Prinsen, coach van de stichting A.F.H.H. Ze belde mij op, en ik voelde mij gelijk zo opgelucht!!
De eerste keer dat ik naar haar toe moest was ik erg zenuwachtig, want ik was inmiddels zwanger en was bang dat ik medicatie moest gaan slikken ter ondersteuning van de therapie. Maar Ingrid was er in mij geval ook een voorstander van om geen medicatie te gebruiken en het zo te proberen. En het ging goed, elke dag flink oefenen en wekelijks naar Ingrid, stukje bij beetje durfde ik steeds meer. Ik kreeg het plezier in alles weer terug en nog belangrijker mijn zelfvertrouwen. Ik besef dat mijn ademhaling mijn zwakke punt zal blijven, maar ik weet wat ik er aan kan doen. Nu geniet ik van mijn steeds groter wordende buik, en zie ik uit naar de tijd die komen gaat.
Lieve Ingrid, heel hartelijk bedankt je bent een kei en een zeer warme persoonlijkheid. Bij deze wil ik ook mijn man Han bedanken voor zijn onvoorwaardelijke steun en vertrouwen in mij. En voor iedereen die nog aan het begin van de therapie staat, zet hem op, en hou vol!! je krijg er veel voor terug.
Groeten van Antoinet
Terug naar cliëntervaringen