Arno
Mijn naam is Arno, 55 jaar en getrouwd. Wij wonen op de Utrechtse Heuvelrug. Sedert 1980 ben/was ik werkzaam als bankdirecteur in het centrum van Amsterdam. Tijdens mijn werkzaam leven vanaf de jaren ’70 tot december 1998 ben ik in totaal ongeveer 14 dagen ziek geweest (griepjes).
December 1998 werd ik onwel in de auto en ben na een “martelgang” toch thuisgekomen.De volgende dag onmiddellijk naar mijn huisarts die mij totale rust voorschreef. Na verloop van tijd bleek dat ik een Afrikaans virus had opgelopen. Mijn weerstand verminderde en verminderde. Augustus 1999 bleek (gelukkig) na onderzoek dat mijn bloed weer in orde was. Dus……onmiddellijk op vakantie gegaan naar Engeland. De eerste dag ging uitstekend maar de tweede dag kreeg ik geweldige spanningen en duizeligheden en ben met de nodige moeite weer naar huis gereden. De spanningen en duizeligheden werden sterker en sterker. Het ene onderzoek na het andere volgde (van ziekenhuis naar ziekenhuis). Niets concreets te vinden, heel geruststellend, behalve als je je beroerd blijft voelen.
Tot overmaat van ramp werd ik in mei 1999 weer onwel in de auto, gelukkig vlak bij huis. ’s Nachts om 4 uur heeft mijn vrouw een arts laten komen die vaststelde dat ik een acute ontsteking aan mijn evenwichtsorgaan had opgelopen. Drie dagen niet kunnen lopen (op handen en voeten) en circa 6 weken met een stok. Na verloop van tijd was die ontsteking over maar de spanning en de angst voor het autorijden waren nog sterker geworden. Niet meer autorijden (terwijl auto’s één van mijn hobby’s zijn), niet meer de deur uit etc. U herkent het wel. Om een lang verhaal kort te houden: ergens in maart 2001 zat ik voor de zoveelste keer weer televisie te kijken, wat moet je anders!
Ik viel in een medisch programma van de AVRO waarin Siem de Groot aan het woord was. Ik dacht: dit kan niet waar zijn, dit is mijn verhaal!
De volgende dag Siem de Groot gebeld en met hem mijn ervaringen doorgenomen. Al snel bleek dat ik waarschijnlijk verslaafd was aan zuurstof en last had van een paniekstoornis. Hij vertelde dat dit goed te behandelen was met de DANA- methode.
Half juni ben ik bij de stichting A.F.H.H. met de DANA- methode begonnen. Na het eerste onderzoek bleek al dat ik veel te veel zuurstof tot mij nam. Dat lossen we wel op zei hij optimistisch, ik dacht ja ja dat zal wel. Na zo’n drie behandelingen voelde ik mij fit genoeg om naar een groot diner in een mooi dorp op de Heuvelrug te gaan. Ik zat naast de plaatselijke vrouwelijke wethouder die aan een vriendin naast haar vertelde dat de zoon van een kennis ernstige problemen had, maar dat hij nu onder behandeling was bij een ademhalingsspecialist van A.F.H.H. en dat hij geweldige vorderingen maakte. Het kwartje viel en ik zei dat is ook mijn therapie!!
Na verloop van tijd ging het steeds beter en beter.
Ik moet zeggen dat de wijze waarop de stichting A.F.H.H. met haar patiënten omgaat, de rust, vriendelijkheid, optimisme en het resultaat wat de therapie geeft geweldig is. Siem bedankt voor je hulp en de DANA–methode
P.S. Mijn vrouw heeft, gezien de positief gewijzigde omstandigheden voor haar en mij twee jonge labradors in huis gehaald!!!!!
Arno
Terug naar cliëntervaringen